چشم پزشک پرسید ازسن من

پاسخ گفتم اورا

گفت:دچارپیرچشمی شده ای.

هیچ نگفتم اما

بغض درگلویم واشک درچشمانم

                                      نشست.

دیدم آن قدر

بودن را بوده ام

که ازنزدیکی ام به نبودن

                             دورمانده ام.

احساس رسیدن پیری ازراه

رسیدن دوران مرورخاطرات

                                تلخ ،شیرین

دوران مرور خطا های بی جبران

دوران تنهائی در

 لحظات مرگ نزدیک و سرمای آن

                                        دراستخوان

                                                    ناگهان

                                                           خانه کرد درجان.

آن سوی تر

کودکی می گریست

ومردمانی درحرکت بودند

                            بی اعتنا به من

آرام شدم و به راه افتادم

                           به خودم گفتم:مهم نیست

                                                    زندگی بازهم ادامه خواهد داشت.

22/12/88