با واژه های مهربانی

قافیه می سازم

که ثانیه های بی روح کسانی را

                                   شاید

                                      پر اززندگی کنم.

قیافه قافیه هایم اما

به چشمان شان خوش نمی آید

ومی رانند مرا به سمت

                           کویرسکوت.

ثانیه های شان

همانگونه باد که می خواهند

من اما

خوب یا بد

اهل دوری ازواژه های مهربانی

                                      نیستم.

سهم آن ها ازمن سکوت

                            تا ابد

وسهم من از واژه های مهربانی

                                   گفتن

                                        تا وقت خفتن

                                                         برسد.