چه كاربي پاياني ست

                        سرودن

كه هيچ مانعي نمي شناسد

آن جا كه

مي خواهد جاري شود

وفروريزد

ازخيال به فك وقلم

                    شاعر.

وحالا درهمين لحظات سنگين تب

بازهم آمده است

تا فرصت آسايش را

بازستاند ازمن.

 

هوا سنگين است

ريتم زمان كند

من مي سوزم درتب

اما

شعر بازهم خويش را

جاري مي خواهد و

                        دوراز

                                سكون. ˜