شعر

شب بی ستاره بود

ابربود درآسمان

ماه مانده پشته ابر

باران بی امان.

راهی به پیش رو

بی حرف ،در سکوت

راهی که با تو ،من

می رفتم هر زمان.

در غیبت تو ،من

دیدم چقدر شبیه

هستم به آسمان

او بی ستاره،ماه

من هم بدون تو

بی نور بی صدا

بودم درآن شب و

                    باران بی امان.                         11/10/1388