می نشینم کنج اتاق یادها

وتمام پنجره های خاطره را

باز می گذارم.

دلیلی برای فرارنیست

وهیچ قانونی مرا مجبورنمی کند

به کتمان دیروز.

همیشه همین طوربوده ام

وهمواره همین طور خواهم ماند

می دانم ، کتمان دیروز

هویت امروزم را

زیر سوأل می برد

همین است که

می نشینم کنج اتاق یادها

وتمام پنجره های خاطره را

بازمی گذارم

به روی خویش◙