شعر

خوابیده ای مگرنه؟
چشم هایت را فرستاده ای
آن سوی ملک رویا.
نفس درآن سوی مرزهای
باید ونباید می کشی
و هرواژه ای که درخواب
به زبان می آوری
آیه ای ست روشن ترازآب.
این هم خودش غنیمت است.
صبح که بیاید
دوباره همانیم که بودیم.
صبح که بیاید؟!