شعر

(با ادب واحترام وتعظیم دربرابرحضرت حافظ)

هرکه شد اهل وفا با دل غم دار بماند

سرخوش وشاد شد آن کس که ریا کار بماند

چون که هستند خریدار ریا خلق زمان

گوهر ناب صداقت نه به بازار بماند

ازوفا هرکه سخن گفت دراین خاک ریا

شد اسیر غم ودر غصه گرفتار بماند

آن که چشمش نه فروبست به دیدار ریا

تا ابد غم زده با دیدۀ خونبار بماند

چون که رفتار خلایق همه از روی ریاست

عاری ازمهر ووفاجملۀ رفتار بماند

آمد ازپا به درآن کس که نبود اهل ریا

خسته ودل زده از تهمت بسیار بماند

بلبل از حسن گل آورد کلامی به زبان

با دلی زخم که شد هدیه اش ازخار بماند

هرکه از مهر ووفا گفت به مانند سعید

ساکن خسته ومغموم شب تا ربماند◙