فریادی که گلایه نام دارد
خنجر می نشانند
به قلب تو
آن هاکه خانه درقلب تو داشتند
ودیرگاهی برای شان می طپید
قلب تو.
ازدردکه فریاد می کنی اما
نامش گلایه است
ونیست فریاد برای شان
وبی حوصله اند شنیدن را
بیهوده است فریاد تو
دردرا تحمل کن تا رهایت کند مرگ،
ازدرد.
ای تمام نفرین زمین وآسمان
نثارآن که این گونه آموخت
درس تان.
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و هشتم آذر ۱۳۸۹ ساعت 20:23 توسط سعیدصارمی
|
