غروب دل گیر پائیز

آسمان،

گرفته وبارانی

با پیچ وتاب اندام خویش

می رقصند

چه تلخ

برگ های خشک وبی جان

                      با موسیقی سوزناک باد.

این تلخ رقصندگان خزان را

در روزهای سبزجانی ایشان

که سایه گستر عابران خسته برسر بوده اندرا

هیچ کس درمیان عابران سرما زده هست آیا

                                                 که آورد به یاد؟◙