شعر

واهل دروغ است بسیار

آن  که روزگاری آینه صداقت

وبی دروغ

می پنداشتم اورا

ازسرخطا

افسوس که دست برنمی دارد ازنمایاندن

چهره واقعی خویش

به خودش

ونه به من

چراکه اودیریست که آینه ام

                                    نیست