شعر

تشنه دیدار رافرصت دیدار بخش

غرق شب تار را دولت بیدار بخش

عاشق شوریده رانیم نگاهی بس است

با نگهی ساده اش شادی بسیاربخش

چون که برای کسی نور دو دیده شدی

روشنی اش هم چو ماه تو به شب تار بخش

عمرگران گرشدی بهرکسی ،یک زمان

با مدد ویاری اش عمر دگر بار بخش

دیده به دیداردوست باز نمودن خوش است

برخود وبردیده ات شوق به تکراربخش

کینه زسینه بران،قهر جدا کن زخویش

دشمنی وقهروکین جمله به اغیاربخش

دل ببرازعاشق و عاشقی اش کن فزون

دیدۀ دل داده را طرۀ خم داربخش

آن که شود ازغزل بهرتو گفتن سعید

با سخن خود براو،شوق به گفتاربخش