شعر

تق تق تق

تق تق تق تق

پاسخی نیست

خانه خالی ست

کسی نمی پرسد کیست

این جا خانه مهربانی ست.

اهل خانه را انگارخواب درربوده است

کسی می گفت اما:طوفان بدگمانی اهل خانه رابرد با خویش»

دیگری گفت : زلزلۀ کینه بود که اهل خانه را مدفون نمود زیر

                 آوار نفرت بی دلیل»

وهرکسی چیزی گفت وهیچ کس نمی دانست

                                                  حقیقت چیست؟

آن که درمی کوفت

کمی درنگ کرد وبعد رفت

می دانست و خبرداشت که درخانه کسی بود

دراما به روی او نگشود◙