شعر

  حیف ازآن عمری که شد آسان زدست

  درمیــــــــــــــان لحظه های پرشکست

  حیف ازآن خوش واژه هــای شعر من

  که بــــــــــدون ارزشش دیــدند وپست

  حیف ازاین قلب پـراز احساس وشوق

  که به دست هر کس ونــا کس شکست

  حیف ازآن احساس امیــــــــدی که بود

  در دل و رخت خـــود ازآن خانه بست

  حیف از آن سعی وتلاش و کـــوششی

  که نیاودرم ازآن حــــــــاصل به دست

  حیف از ایـــــــــام پُراز شور وغرور

  دورۀ خوب جوانی که دگر ازمن گسست

  حیف ازآن سرمــــــایۀ عمرم که رفت

  آن چنان کــــــــه تیر پیکانی ز شصت

  حیف ازآن که درخیـــــــــال خود سعید

  بود امــــــــــــــا پشت اورا غم شکست.                 21/9/1388