شعر

ازدشنۀ تیز نامهربانی شان ،هنوز

قطره قطره می چکد

                      خون من

اما،

سخن ازخوبی خویش

                        سازمی کنند.

بی آن که نگاه کنند وببینند

ازخوبی بسیارشان ،کسی

که نشسته است کنارشان

دور است ازایشان آن چنان

که خوب ترین مردمان هم که باشند

                                     دراین جهان

                                 فرقی نمی کند برای او.

قطره قطره خون من از

دشنۀ نامهربانی شان

می چکد هنوز

خوبی عجیبی ست

که دهان پیش روی من

                         برسخن گفتن ازآن

                                             باز می کنند◙