شعر

کی می تونه به گل محبوب من

یه نگاه بی محبت بکنه

کی می تونه گلمُ  ببینه و

چشماشُ پر از عداوت بکنه

کیه اون که می تونه از گل من

اون گل  ناز و لطیف و مهربون

تو دلش کینه ایی داشته باشه و

دشمنی داشته باشه یه وقت با اون

گل خانم ! آی گل خانم مهربون

با تو هیچکی نمی شه نامهربون

آخه تو فرشته مهربونی

مثل اون فرشته های آسمون.

گلمُ هر کی ببینه می دونه

که چقدر خوبه ، چقدر مهربونه

توی این دنیا کسی نیست می دونم

که اونُ مظهر خوبی ندونه

اگه با اون که با من مهربونه

من کسی رو ببینم نامهربون

می گیره دلم ، می شه تاریک وتار

مثل وقتی ابری می شه آسمون.

گل خانم ! آی گل خانم مهربون

با تو هیچکی نمی شه نامهربون

آخه تو فرشته مهربونی

مثل اون فرشته های آسمون.