شعر

چه بگویم؟

تقصیر ازمن است.

هرکه می رسد ازراه و

کلامی برزبان می راند از

                             آینه

گمان می کنم

ازتبار صاف دلان اهل آینه است.

چندی که طی می شود اما

سنگ نامردی ازجیب درمی آورد

و می کوبد به آینۀ دلم.

امروز،

آنقدردلم شکسته است

که تکه های آن را

 نمی دانم باید ازکجای خاطرات شکستن

                                               جمع کنم

تا شاید آن هارا به هم بچسبانم و

                                دوباره نام دل

                                               بگذارم برآن◙