شعر

آن که می گوید«دوستت دارم»

صاحب قلبی ست

بزرگ چندان که  می بخشد و

یقین دارد که چیزی ازآن

                            کاسته نمی شود.

آن که می پذیرد این

دوست داشته شدن را

صاحب روحی ست بزرگ

چندان که از احساس خوش دوست داشته شدن

نمی هراسد

ویقین دارد که می تواند

                          بی غرور بپذیرد

                                           دوست داشته شدن را.

اما به این شرط

که هیچ کدام «دوستت دارم » را

                                   پلی نبینند

                                              منتهی به رختخواب•