میل شما:
یادتان هست؟
نه،
ازیاد برده اید و
هیچ به خاطر نمی آورید
دیروزرا.
که اگر به یاد داشتید
امروز
داشتم دیگرگونه سرودی
به روی لب.
پس می گویم
شاید بتوانید به یاد بیاورید
شاید.
یادتان هست آیا
که زیر رگبار واژه های مهربانی
بودید؟
یادتان هست آیا
که زیباترین سلام های خویش را
هرروز
تقدیم شما می کرد؟
یادتان هست که احوال پرستان بودم؟
خریدار غم هایتان،
وشاد از شادمانی تان بودم؟
نه ،
یادتان نیست
فراموشی میل شما بود
که امروز حاصلش این است
که هست
درپیش چشم تان.
امروز،
بی واژه اید
برای من.
امروز،
نیست دیگر آن سلام
ونیست میلی به سخن گفتن با شما
آن چه هست سردترین سلام جهان است و
والسلام.
امروز ،
دلیلی نیست برای جویا شدن
احوال تان
امروز،
دل تنگی درکارنیست
ازندیدن تان
ومی دانم که این
خواستۀ شما بود
که آسوده ترید گویا
این چنین.
دیروز ومرا ازیاد بردید
ومن امروز
دوباره حتی برای لخظه ای
به یادتان آوردم.
یک چیز را اما فراموش کرده اید
که من آن را نمی توانم به یادتان بیاورم
آن ها که فراموش می کنند آن را
بسیار تلخ
خواهد آمد
به یادشان.
و آن نیست چیزی
به جز
زمان●
