شعر

بهار دارد می آید

وتو هم چنان در زمستان بی امان قلب خویش

                                                            مانده ای.

تا حجم عظیم کینه ای را در دلت

                                         حمل می کنی

                                                            همین هستی ومی مانی.

رسم نیست که دشمن را نصیحت کنند

اما

ازمن بشنو این حرف را

بی کینه باش و اهل خرد

وهرگز از یاد مبر که من

                            تورا دیگر نمی شناسم

واگر بشناسم

                تنها به عنوان دشمن است وبس.

تو

نمونه دشمنان من شناخته شده ای

ودلایلم بسیار است

                         برای نادیده گرفتنت.